Kendinizden kaçtığınız oldu mu hiç? Yapacaklarınızdan korktuğunuz oldu mu? Kendi potansiyelinizden, kendinizi kaybetmekten korktuğunuz oluyor mu?
Bu bulut bu sıralar başımdan ayrılmıyor yağmurlarını başımın tepesine boşaltmaktan bir türlü usanmıyor.
Söyleyecek o kadar fazla şey var ki, biriktirmeseydim keşke. İnsan derdini başkasıyla paylaşmazsa bir yerden sonra tıkanıyor ve içine kapanıyor. Açamıyor içindekileri kimseye. Ben de bu haldeyim. Garip bir haldeyim. Biraz da trajikomik bir durum aslında. Biraz düşünürsek bu durumda olmayı ben seçtim aslında. "İpe ipe katlanıcaz." diyemiyorum ya da "unurutum geçerim." gözüyle bakamıyorum bu olaya.
Son günlerde herşey karmakarışık.
Aslında onunla konuşmamak çok iyi geliyor. Peki onu özleyen yanım ne olacak. Bu acı bana reva mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder